Ewa Osińska » Biografia
English English France France

Ewa Osinska - Pianist

Queen Elisabeth Hall
Londyn

Ewa Osinska - Pianist

Theatre des Champs Elysees
Paryż

Ewa Osinska - Pianist

Rachmaninow Hall
Moskwa

Ewa Osinska - Pianist

Kremlin Chamber Orchestra
Moskwa

Ewa Osińska doskonaliła swoje umiejętności pianistyczne w Polsce i we Francji. Jest absolwentką Akademii Muzycznej w Warszawie, którą ukończyła studiując u wybitnych polskich pedagogów i artystów - profesorów Zbigniewa Drzewieckiego i Ryszarda Baksta. Zainteresowania humanistyczne i filologiczne skłoniły Ewę Osińską do podjęcia przez okres 3 lat studiów na Wydziale Filologii Romańskiej Uniwersytetu Warszawskiego.

Od roku 1968 kształci się w Konserwatorium Paryskim pod kierunkiem cenionego w świecie artysty i profesora - Vlado Perlemutera, uzyskując Prix d'Excellence. W tym też okresie zdobywa najwyższe laury na międzynarodowych konkursach pianistycznych we Włoszech i Hiszpanii, które dają początek ożywionej działalności artystycznej.

Ewa Osińska bierze udział w prestiżowych międzynarodowych festiwalach muzycznych w Europie: Austrii, Polsce, Francji, Luxemburgu, Hiszpanii, Włoszech, Andorze, Rosji oraz w Stanach Zjednoczonych, Meksyku i Tahiti.

Trasy występów Ewy Osińskiej prowadzą przez największe sale koncertowe świata: Warszawa - Filharmonia Narodowa; Londyn - Queen Elisabeth Hall, Wigmore Hall; Turyn - RAI; Tokyo - Bunka Kaikan; Moskwa - Rachmaninow Hall, Kreml; Neapol - Teatro San Carlo; Lipsk - Gewandhaus; Pekin - Beijing Concert Hall; Mexico - Bellas Artes; Paryż - Chatelet Theatre de Rond Point, Salle Pleyel, Theatre des Champs Elysees, Radio France, Salle Gaveau; Praga - Dworzak Hall; Rochester - Eastman Hall; Waszyngton, Miami, Bruksela, Sofia, Bukareszt, Lille, Bordeaux oraz inne miasta.

Artystka współpracuje z wieloma renomowanymi orkiestrami jak: Filharmonia Narodowa, Filharmonia Krakowska, Filharmonia Pomorska, Suisse Romande, Orchestre Lamoureux, Leipzig Rudfunk, Capitol de Toulouse, Sinfonia Varsovia, Ensemble Orchestral de Paris, Orchestra Nacional de Mexico, Kremlin Chamber Orchestra, Rochester Symfoni Orchestra, Rudfunk Gewandhaus, kwartet Prima Vista grając pod batutą J. Semkowa, M. Plasson, J. Maksymiuka, K. Akiyamy, J. Kaspszyka, H. Kuroiwa, B. Aprea, J. Błaszczyka, B. Woodsworth, A. Gerecz, H. Neumana, P. Kuenz, St. Gałońskiego, Ph. Bender, J. Swobody, W. Stefanowa, W. Kazandjewa, M. Rachlewskiego i innych.

Rozległy repertuar artystki obejmuje utwory fortepianowe począwszy od klawesynistów francuskich po schyłek XX wieku. Ewa Osińska z upodobaniem wykonuje repertuar XX wieku. Była pierwszą wykonawczynią 1-szej Sonaty D. Szostakowicza w Londynie, Lozannie, Paryżu oraz Warszawie, jak również 1-szej Sonaty K. Szymanowskiego w Paryżu.
W latach 70-tych popularyzowała miniatury fortepianowe Aleksandra Tansmana we Francji, z czego część utworów nagrała dla Telewizji Polskiej.
Tomasz Sikorski dedykował Ewie Osińskiej utwór Eufonia, który wykonała po raz pierwszy na Festiwalu Muzyki Współczesnej w Alicante w Hiszpanii obok utworów Zygmunta Krauze.
Pianistka występowała również z recitalami z wybitną polską śpiewaczką Teresą Żylis - Gara we Francji i Hiszpanii, prezentując muzykę polską oraz francuską. Uznanie publiczności we Wrocławiu zdobyły występy Ewy Osińskiej ze śpiewaczką chińską Moniką Ling Lin, prezentujące między innymi utwory kompozytorów chińskich.

Pianistka jest od wielu lat jurorem w międzynarodowych konkursach pianistycznych w kraju i za granicą: w konkursach Chopinowskich w Pekinie, Moskwie, Palma Majorka, Darmstaad; w Barcelonie w konkursie im. Marii Canals; w konkursie Prokofiewa w Doniecku, w Bydgoszczy, Porto, Jaen i innych.

Ewa Osińska dokonuje nagrań telewizyjnych, radiowych (BBC, Radio France, RAI, Polskie Radio, Radio Petersburg) i płytowych. W jej dorobku płytowym znajduje się 14 płyt chopinowskich, nagranych dla francuskiej wytwórni płytowej Cassiopee, z czego komplet polonezów, walców, impromptus i scherza ukazał się również w Columbia Japan.
Polskie Nagrania wydały 4 koncerty Mozarta z udziałem Polish Chamber Orchestra pod dyrekcją Jerzego Maksymiuka oraz Portret muzyczny artystki, który zawiera nagrania utworów od Bacha do Szostakowicza.
Prapremiera w dziedzinie fonografii światowej to nagranie Polonaise Brillant op. 3 F. Chopina w wersji fortepianowej, którego dokonała Ewa Osińska w roku 1989 w Londynie dla wytwórni płytowej Sony Classical, do czego wydatnie przyczynił się wybitny polski muzykolog i krytyk muzyczny J. Weber.

Ewa Osińska kilkakrotnie wykonała w Paryżu wszystkie dzieła Chopina na fortepian z orkiestrą w Salle Pleyel i Theatre des Champs Elysees oraz wystąpiła w tym repertuarze na festiwalu Chopin Opera Omnia w Turynie.

Ewa Osińska pełni wiele funkcji publicznych. Od roku 1987 (rok założenia Fundacji) jest członkiem Fundacji Kultury Polskiej w Warszawie. Była również jednym z 1-szych organizatorów reaktywowania Stowarzyszenia Muzyków Polskich we Francji, pełniła funkcję prezesa od 1995 do 1998 roku.

Za całokształt działalności artystycznej artystka otrzymała odznaczenie Zasłużony dla Kultury Polskiej oraz z rąk Prezydenta RP Aleksandra Kwaśniewskiego Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Polonia Restituta.

O sztuce pianistycznej Ewy Osińskiej wyrażali się z uznaniem krytycy takich pism, jak Times, Daily Telegraph, Ruch Muzyczny, Diapason, Harmonie, Le Figaro, Corriere Della Sera, La Stampa... Krytycy muzyczni pisali o grze pełnej elegancji i poetyczności, brzmieniu bogatym w niuanse wyrazowe, promiennym dźwięku. Najlepsze potwierdzenie kunsztu artystki stanowi rekomendacja prestiżowego słownika płytowego Diapason (wyd. Robert Laffont, Paryż 1981): "... jej interpretacja Mazurków oraz Polonezów Chopina została tu niezwykle wysoko oceniona ...".

Pobierz zdjęcie
600x880 [290kB]
Pobierz zdjęcie
1000x1426 [428kB]


Artykuły:

Ruch Muzyczny, "Mój profesor Ryszard Bakst"
Trudno mi w kilku zdaniach przekazać myśli o osobie, która przez wiele lat była częścią mego muzycznego życia. Nagłe odejście człowieka skłania do licznych refleksji. Zbieram je więc, starając się ułożyć jakąś całość, z której wyłoniłaby się postać Profesora, mojego Profesora - takiego, jakim pozostał w mojej pamięci na zawsze. Kim więc był?

Tekst do księgi pamiątkowej prof. Zbigniewa Drzewieckiego
Projekt książki o Profesorze nie zaskoczył mnie, z biegiem czasu wydawał mi się coraz bardziej konieczny. Im intensywniej nad tym myślałam, tym trudniej było mi określić jednoznacznie sylwetkę Profesora, postaci, która swą wszechstronnością wychodzi ponad przeciętność.

Dane kontaktowe:

Magdalena Masewicz
E-mail: impresariat@ewaosinska.com


[GÓRA]